Risotto con fungi czyli risotto z grzybami (pieczarkami)

Jak przygotować risotto? W skrócie: rozgrzać w garnku tłuszcz i zeszklić na nim nieco posiekanej cebuli. Wsypać ryż, zamieszać, po chwili wlać chochelkę wina lub bulionu i podgrzewać, stale mieszając, aż ryż wypije płyn. Dolać kolejną chochelkę bulionu, znowu mieszać i znowu czekać i tak w kółko. Potem dodać ser i inne składniki i już!
Wydawać by się więc mogło, że jest to tak nieskomplikowanym danie, że nie sposób go zepsuć. I zasadniczo jest to prawda, niemniej jednak aby zrobić dobre risotto, należy kierować się kilkoma ważnymi regułami. Dobry włoski kucharz nigdy ich nie zapomina! Po pierwsze - specjalny ryż do risotto (żadne tam basmati, biały, chiński, itp.), najlepiej Arborio lub Carnaroli. Po drugie dobre, białe, wytrawne wino. Niby nieobowiązkowo, ale poprawia smak i aromat potrawy. Ponieważ wino się odparowuje, danie bez obaw mogą jeść nawet dzieci. Po trzecie - sposób gotowania. Nie należy pomijać żadnych kroków, przyspieszać, ale za to trzeba często i delikatnie mieszać. I w końcu po czwarte - dobre jakościowo składniki, a zwłaszcza parmezan, bez którego nie ugotujemy porządnego risotta!

Choć sama często przygotowuję "danie à la risotto" (np. z pierwszym lepszym ryżem, bez wina, itp.), to jednak zachęcam Was do ugotowania choć raz prawdziwego risotto wg powyższych reguł. Zapewniam, że będzie to niebo w gębie!

Czas przygotowania: ok. 40min | 🍃

 
Składniki (na 2 - 3 porcje):

• ½ szklanki wina białego, wytrawnego 
• 150 g tartego sera parmigiano reggiano (parmezanu)
  
• 3 łyżki masła klarowanego  
• 3 łyżki oliwy z oliwek 
• 3 szklanki bulionu (najlepiej grzybowego lub warzywnego) 
• 200 g ryżu Arborio lub Carnaroli 
• 300 g pieczarek
• 2 cebule szalotki
• ½ pęczka natki pietruszki
• sól i świeżo zmielony pieprz (do smaku)

Krem ziemniaczany z pieczonym czosnkiem

Pozwólcie, że zacznę od zacytowania fragmentu mojej ulubionej książki:

Wieśniacy czosnek w wielkiej obfitości pojedli, a ku większej pewności wieńce sobie czosnkowe na szyjach pozawieszali. Niektórzy, osobliwie niewiasty, całe główki czosnku pozatykali, gdzie jeno mogli. Całe sioło czosnkiem śmierdziało horrendum, dumali tedy kmiecie, że w bezpieczności są i że nic im upir uczynić nie zdoła. Wielkie było zasię ich zdumienie, gdy upir, o północku nadleciawszy, nie zląkł się zgoła, jeno śmiać się jął, zębami od uciechy zgrzytać a szydzić. "Dobrze to, wołał, żeście się przyprawili, wnet was żreć będę, a przyprawione mięsiwo więcej mi do smaku. Posólcie się jeszcze a popieprzcie, a i o musztardzie nie zapomnijcie". *

 cytat z książki "Chrzest ognia" Andrzeja Sapkowskiego.

I szkoda, że mit o mocy czosnku upadł, gdyż niewątpliwie po skądinąd smacznej zupie, żaden wampir nie byłby nam straszny ;) Na szczęście (skoro już "upirów" straszyć nie podołamy) istnieją sposoby, by pozbyć się z ust zapachu czosnku. Ponadto pieczenie czosnku sprawia, że nie jest on tak wyrazisty w smaku i ostry, dzięki czemu zasmakować może nawet dzieciom, które zazwyczaj za nim nie przepadają.

Zapraszam na prawdziwie zimową zupę o jedwabiście kremowej konsystencji! 

 

po nowy, zaktualizowany wpis zapraszam na mój nowy blog: minimalizm bez pudła!

Smacznego!

drukuj przepis